Manifest
Prawo zapisane nie jest jeszcze prawem zrealizowanym. Upominamy się o system, w którym dobro człowieka wyznacza cel, a instytucje odpowiadają za jego osiąganie. Każdą zasadę przekładamy na konkretne działania, wskazaną odpowiedzialność i sprawdzalne rezultaty.
Dziewięć tez
Każda teza nazywa wartość i wskazuje, co trzeba zrobić, żeby przestała być deklaracją. Pełne rozwinięcie, rekomendacje wdrożeniowe i mierniki są w plikach do pobrania.
01
Dobro i godność człowieka wyznaczają cel leczenia, organizacji opieki i wydatkowania środków publicznych. Procedury i budżet mają służyć tej misji. Ograniczenia muszą być jawne i sprawiedliwe wobec wszystkich pacjentów. System chroni profesjonalistę, który z należytą starannością, zgodnie z wiedzą i prawami pacjenta podejmuje udokumentowaną, uzasadnioną decyzję, także poza standardowym schematem.
02
Odrzucamy przymusowy paternalizm i przymus samodzielnego wyboru bez wsparcia. Budujemy sojusz, w którym lekarz wnosi wiedzę i rekomendację, a pacjent swoje wartości, potrzeby i cele. Zapewniamy możliwość drugiej opinii i obecności osoby zaufanej. Odpowiedzialność odpowiada kompetencjom, obowiązkom i rzeczywistemu wpływowi; zgoda pacjenta nie przenosi na niego odpowiedzialności zawodowej personelu.
03
Każdy pacjent ma otrzymać zrozumiałe wyjaśnienie celu leczenia, możliwości wyboru, korzyści, ryzyka i niepewności. Świadoma zgoda wymaga porozumienia, którego sam podpis nie zastąpi. Słuchania i przekazywania trudnych informacji uczymy, oceniamy je i doskonalimy. Zapewniamy czas na rozmowę, a błędy komunikacji traktujemy z powagą należną zagrożeniom bezpieczeństwa.
04
Tworzymy Krajowy System Wiedzy Medycznej: publiczny, aktualizowany i dostępny na różnych poziomach szczegółowości. Pokazujemy istotne możliwości leczenia, siłę dowodów i granice wiedzy, wyraźnie oddzielając je od ograniczeń finansowania. Oferta jednego szpitala nie może wyznaczać granic informacji. Aktualizowanie kompetencji przez całe życie zawodowe jest obowiązkiem, któremu system zapewnia warunki.
05
Pacjent otrzymuje zrozumiały plan, wskazaną osobę kontaktową i wsparcie odpowiednie do złożoności swoich potrzeb. Koordynacja łączy leczenie szpitalne, opiekę podstawową i specjalistyczną, rehabilitację oraz pomoc domową i społeczną. Instytucje odpowiadają za przekazanie informacji i ciągłość opieki. Pacjent i jego bliscy nie mogą być jedynymi organizatorami własnego leczenia.
06
Organizacja i przestrzeń leczenia uwzględniają obecność bliskich, ich potrzeby psychologiczne, odpoczynek i warunki bytowe. Partnerstwo pozostaje zgodne z wolą i bezpieczeństwem pacjenta, z poszanowaniem głosu dziecka. Zaangażowanie opiekunów jest dobrowolne i nie zastępuje obowiązków personelu. Osobom samotnym system zapewnia równoważną pomoc.
07
Budujemy kulturę uczciwego zgłaszania problemów i sprawiedliwej oceny działania. Badamy przyczyny zdarzeń, warunki pracy i zawodność procedur, a wnioski przekładamy na sprawdzalne zmiany. Chronimy przed odwetem i niesprawiedliwym obwinianiem, zachowując odpowiedzialność za świadome naruszenia. Pacjent ma otrzymać wyjaśnienie, pomoc i dostęp do naprawienia szkody.
08
Wyniki zdrowotne i doświadczenia zgłaszane przez pacjentów stają się obowiązkową częścią oceny jakości, obok wyników klinicznych, bezpieczeństwa, dostępności i kosztów całej opieki. Uwzględniamy złożoność potrzeb, aby nie premiować unikania trudnych przypadków. Empatia otrzymuje warunki organizacyjne: czas, prywatność, ciągłość kontaktu i bezpieczną pracę zespołu.
09
Korzystamy ze sprawdzonych rozwiązań polskich i międzynarodowych, oceniając ich efekty oraz możliwość zastosowania w naszych warunkach. Adaptujemy je, sprawdzamy w praktyce i upowszechniamy, gdy przynoszą korzyść. Certyfikaty i procedury służą doskonaleniu. Instytucje rozliczamy z poprawy opieki i wierności dobru człowieka.
Do pobrania
Trzy dokumenty o różnym poziomie szczegółowości. Każdy można czytać osobno.
Dziewięć filarów z komentarzem do każdej propozycji, wskazaniem, co już obowiązuje w prawie, a co jest postulatem, oraz lista źródeł.
Dla każdej tezy: wartość, dane uzasadniające zmianę, propozycja wdrożenia, podział odpowiedzialności, konkretne działania i mierniki.
Dziewięć tez na jednej stronie. Do druku, do maila, na spotkanie.